Środowisko i ludność

Od lat książki i filmy dostarczają ludziom horrorowej wizji szalonych naukowców, którzy próbują połączyć geny dwóch różnych gatunków istnień, bardzo często wykorzystując do swoich badań ludzi. Stało się to prawdopodobnie niedługo po odkryciu niesamowitego faktu, który mówił o tym, że szympansy są z ludźmi podobni aż do dziewięćdziesięciu dziewięciu procent. Jednakże tylko prawdziwy szaleniec, nie naukowiec, próbowałby skrzyżować człowieka z małpą.Ludzie i szympansy mają mają wiele różniących się genów, które są też odmiennie ułożone. Ludzie mają czterdzieści sześć chromosomów, natomiast szympansy już czterdzieści osiem. Tak więc każda próba połączenia tak różnych konstrukcji genetycznych oraz stworzenie z nich żyjącej istoty nie jest możliwe przy użyciu dzisiejszych technik. I najbardziej prawdopodobne jest to, że być może nigdy ich nie będzie.Jednak ludzie do dzisiaj wierzą, że szalony sen się ziścił – w 1996 roku pojawił się Oliver, człowiek-szympans. Był on wykorzystywany jako dodatek do show w amerykańskim programie, który nadawany był w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Wszystkie spekulacje ucięły badania, które wykazały, że jest w stu procentach szympansem. Kawa może być bezkofeinową wtedy, kiedy zawiera mniej niż 0,1 procenta kofeiny. Normalna kawa ma w sobie ok. 1,5 procenta kofeniy. Znaczy to, że jedna filiżanka kawy bezkofeinowej zawiera tylko dziesięć miligramów kofeiny. Przy osiemdziesięciu miligramach w espresso i 150 miligramach w standardowej filiżance kawy parzonej po turecku. Kofeina działa na ludzi pobudzająco i podwyższa ciśnienie krwi, dlatego bezkofeinową kawę zaleca się zwłaszcza osobom chorym na serce oraz tym, którzy cierpią na nadciśnienie. Jednakże dawniej kawa taka zawierała szkodliwe resztki powstające w procesie dekofeinizacji.Jakiś czas temu proces oddzielania kofeiny przebiegał bowiem w obecności rozpuszczalników chemicznych. Ale obecnie stosuje się tylko wodę oraz tlenek węgla. Jeszcze zielone ziarna kawy wkłada się do szczelnego pojemnika oraz spryskuje strumieniami cieczy, a to sprawia, że kofeina staje się rozpuszczalna. Wtedy spływa ona przez rurkę odprowadzającą, natomiast ziarno pozbawione kofeiny jest następnie palone, potem na samym końcu suszone.

Podobna scena, kiedy to wielkie diplodoki, dinozaury z największą szyją, jaką kiedykolwiek skatalogowano, występuje w wielu filmach. Najpopularniejsza jest oczywiście ta w filmie Stevena Spielberga, kiedy to w “Jurassic Parku” roślinożerne olbrzymy objadały się gałęziami. Jednak doktor Roger Seymour z wydziału biologii środowiskowej na Uniwesytecie w Adelajdzie utrzymuje, że jest to biologicznie niemożliwe dla nich. Twierdzi konkretnie, że dinozaury, objęte wspólną nazwą zauropodów, mogły prawdopodobnie funkcjonować tylko wtedy, gdy ich szyje były wyciągnięte poziomo. Jego poglądy opierają się na badaniach czynników, które determinowaływilkośc serca u ssaków. Przez całe dwadzieścia cztery lata gromadził on dane na temat ciśnienia tętnicznego krwi oraz budowy serca gadów, ptaków oraz ssaków, tylko po to, by na ich podstawie określić wpływ tego ciśnienia na grubość ściany serca. Żeby zatem mogły jeść jedzenie z wyprężoną szyją, musiałyby mieć mniejsze serca. Seymour utrzymuje ponadto, że możliwe, iż dinozaury miały po prostu mniejsze serca, ale wtedy musiałyby mieć szyje poziome i powolną przemianę meterii, które posiadają wszystkie gady zmiennocieplne, a takie były właśnie dinozaury. Zaznaczyć trzeba, że ten szczególny gest morskiej galanterii nie wynika z żadnego ustalonego przepisu prawnego. Jest to zwyczajny gest dobrowolny, wielki gest przyzwoitości, która może zahaczać o ekstremalną, ponieważ dzięki niej można bardzo łatwo stracić życie.Kiedy czternastego kwietnia w 1912 roku legendarny niezatapialny “Titanic” zderzył się z górą lodową, łodzie ratunkowe gwarantowały uratowanie jedynie połowy pasażerów, a wszystkich było w sumie dwa tysiące dwieście osób. Wtedy właśnie mężczyźni postanowili zostać do końca gentelmanami i ustępowali miejsca kobietom i dzieciom. Jednak dwa lata później taka konieczność okazała się mniej oczywista. Wtedy to Międzynarodowa Organizacja Morska zwołała posiedzenie, by sformułować nowe prawa dotyczące bezpieczeństwa pasażerów. Mówi ona, że każda łódź musi mieć taką ilość szalup ratunkowych, by bez problemu mogły one pomieścić całą załogę, żeby nie powtórzyła się taka przykra sytuacja jak na “Titanicu”. Jednak powszechny gest kultury ze strony mężczyzn wyprzedzają ludzie innej grupy społecznej, a konkretnie – niepełnosprawni.

Dla humanisty stepy to przede wszystkim obszary, znane z wierszy Adama Mickiewicza. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż to właśnie po owych terenach wędrował podmiot liryczny w utworze “Stepy Akermańskie”. Warto jednak o owych stepach wiedzieć coś więcej. Faktem jest, iż wielu stepy kojarzą się dość poprawnie. Najprościej rzecz ujmując można by powiedzieć, że to po prostu wielka równina porośnięta wysoką roślinnością trawiastą. Warto wiedzieć, iż takie tereny znajdują się zwykle na obszarach o klimacie umiarkowanym kontynentalnym. Panujące tam warunki można są być może nieco uciążliwe, ale jednocześnie nie są dość radykalne. Na terenach stepowych królują bowiem suche lata i niejednokrotnie bardzo mroźne zimy. Obszarów takich należy szukać na mapie głównie w Azji i obu Amerykach. Warto również wiedzieć, iż w Stanach Zjednoczonych stepy nazywane są preriami, a w krajach Ameryki Południowej pampami. Na stepach występują w naturze popularne zwierzątka domowe- chomiki. Znajdziemy tam również myszy, susły czy świstaki. Zapewne każdy słyszał o tym, iż lasy równikowe odgrywają bardzo ważną rolę w przyrodzie. Nie bez powodu nazywane są przecież “zielonymi płucami Ziemi”. Niewielu jednak ludzi do końca zdaje sobie sprawę z tego jak owe lasy w rzeczywistości wyglądają. Krajobraz w leżących na obszarach klimatu równikowego lasów składa się przede wszystkim z różnej wielkości i wysokości drzew. Ze względu na to, iż ich korony wznoszą się kilkadziesiąt metrów ponad powierzchnie ziemi, na tych obszarach nie ma szans na uformowanie się runa leśnego. Wynika to oczywiście z faktu, iż do dolnych partii lasu dociera niewiele światła, o ile dociera w ogóle. Nie mniej jednak wśród konarów mniejszych i większych drzew pojawiają się liczne zwierzęta. W klimacie równikowym możemy zaobserwować leniwce czy gibony. Lasy równikowe zamieszkują również kameleony, lemury czy kapucynki. Nie brakuje tu takich osobników jak węże, papugi czy tukany. Jeśli chodzi o kwestie temperatury, to jest ona całym rokiem wysoka. Jeśli natomiast chodzi o deszcze, to są one bardzo powszechnym zjawiskiem.

Rzadko, kto, za wyjątkiem dzieci i najmłodszych lubi zimę. Nie lubimy, kiedy jest zimno, kiedy na dworze pada śnieg i temperatura spada dużo poniżej zera. Najchętniej siedzielibyśmy wtedy w domu, przed kominkiem, ubrani w ciepłe ubrania oraz popijając gorącą czekoladę. Najchętniej tę porę roku byśmy przespali. Niestety zimy nie unikniemy i musimy ją przetrwać, wbrew pozorom może być ona całkiem przyjemna miła, wszystko zależy tylko i wyłącznie od nas i od naszego podejścia. Może warto pokochać zimę? Czy warto jest się smucić i dołować przez to parę miesięcy, podczas których trwa zima? Może jest sposób na to, że zima będzie cudowną porą roku? Zima trwa w trikach miesiącach jak grudzień, styczeń i luty. Jej zapowiedzi możemy już jednak dostrzec na samym początku listopada i pod koniec października, kiedy to zaczynają się pierwsze przymrozki, kiedy zauważamy pierwsze opady śniegu i morzu. Zima może być piękna tylko spójrzmy na nią łaskawszym okiem. Nie przepadamy za śniegiem. Kiedy pada a pola i nasze podwórka zapełniają się tym białym puchem wówczas zaczynamy narzekać i mieć pretensję do całego świata? Nie lubimy go, bo jest pierwszym zwiastunem zimy i kiedy spadnie jesteśmy pewni, ze niedługo nastawnie ta pora roku. Nie lubimy śniegu, bo sprawia, ze jesteśmy cali mokrzy, kobiety narzekają, ze rozmazuje im makijaż, kierowcy narzekaj ą na słabą widoczność podczas jazdy samochodem, tylko dzieci zdają sie cieszyć, że spadł śnieg. Jakie są dobre strony, tego, że świat pokryły połacie śniegu? Zobacz jak teraz pięknie wygląda świat i otoczenie. Biały puch pokrył to, co zwykle jest brzydkie, odbija piękne słoneczne promienie, skrzypi pod naszymi stopami wydając piękny dźwięk. Śnieg pozwala nam w pewien sposób na lepsze świętowanie świąt Bożego Narodzenia. Nie wyobrażamy sobie bez śniegu tych świąt. Śnieg jest po z tym wspaniała rozrywką dla naszych dzieci, które uwielbiają rzucać się śnieżkami czy też lepić bałwana.