Zarówno rolnictwo, jak i przemysł, podobnie zresztą jak wszyscy użytkownicy wody w domach, zanieczyszczają wodę, wylewając do niej niebezpieczne substancje. Zanieczyszczenia te dostają się do płynącej w rzekach wody, wtedy, gdy ścieki nie są oczyszczone w oczyszczalniach lub, gdy przenikają przez glebę do zbiorników podziemnych. Ponadto zanieczyszczenia zawarte w dymach oraz spalinach dostają się z deszczem do wód. Na przestrzeni wieków woda wyżłobiła dziury w skalach. Powstały groty. Służą one za zbiorniki-są to warstwy freatyczne. Woda może wydostawać się na powierzchnię przez źródła naturalne lub studnie, naturalne lub wykopane przez człowieka. Podobnie jak lodowiec i oceany, rzeki rzeźbią krajobraz ziemi. Gdy napotykają na miękkie skały, rozlewają się w szerokie doliny. Jeżeli skala jest twardsza, woda żłobi głębokie parowy lub wąwozy, jak na przykład kaniony. W USA podobnie jak w niektórych krajach arabskich, gdzie brakuje wody, aby odsolić wodę morską wybudowano specjalne fabryki. W ciągu 20 lat zwiększyła się dwukrotnie ilość spożywanej wody. Co roku, na świecie na choroby przenoszone drogą wodną umierają miliony dzieci. W Chile w wielu wioskach mieszkańcy rozwieszają sieci rybackie na słupach, aby zebrać wodę znajdującą się w morskim powietrzu. Gdy brakuje wody, ludzi zabija susza.

Barometr mierzy ciśnienie atmosferyczne, to znaczy nacisk powietrza na ziemię. Gdy igła podnosi się, pogoda jest ładna. Nocą ziemia się ochładza. Para wodna przekształca się w kropelki, czyli rosę, która zamarzają, jeżeli jest bardzo zimno. Woda unosi się w powietrzu i skupia się w chmurach. Kiedy krople są zbyt ciężkie, spadają na ziemię-jest to deszcz. Niektóre chmury są ciepłe u dołu, a zimne u góry. Krople wody zamarzają i opadają na ziemię w postaci małych kulek lodu-jest to grad. Jeżeli w całej chmurze temperatura jest niższa niż zero stopni Celsjusza, z zamarzniętych kropli wody tworzą się płatki śniegu, sześcioramienne kryształki-jest to śnieg. Czasami powierzchnia ziemi jest bardzo wilgotna. Kiedy słonce wschodzi i zaczyna ją ogrzewać, parująca woda tworzy bardzo niską zawieszona chmurę. Pod wpływem działania słońca pomiędzy ziemia i atmosferą ma miejsce stała wymiana wody. Każda kropla wody na powierzchni planety odbywa niekończącą się podróż. Woda znajdująca się w roślinach czy w oceanie paruje pod wpływem ogrzewania promieniami słonecznymi. Następnie wyżej ochładza się i tworzy chmury. Z chmur uwalnia się woda. Woda ta, zasila rzeki, lodowce lub przenika przez glebę i tworzy podziemne warstwy wodonośne.

Ziemia jest otoczona gruba powloką gazową-atmosfera. Bez niej życie na ziemi nie byłoby możliwe. Składa się ona z kilku warstw oraz działa jak filtr ochronny, zatrzymując dużą część promieni słonecznych. Powietrze, którym oddychamy, koncentruje się głownie w najniższej części, troposferze. W tej warstwie, grubości 10 kilometrów na biegunach i 16 kilometrów w tropikach, mają miejsce wszystkie zdarzenia decydujące o pogodzie. Zmiany pogody, maja miejsce, gdy masy ciepłego i zimnego powietrza, przepychane przez wiatry, krążą wokół ziemi. Ciepłe, lekkie powietrze unosi się oraz przenosi parę wodną. Powstają wielkie chmury, które ochładzają się w górze. Pada deszcz i śnieg. To niż atmosferyczny. Zimne, ciężkie powietrze opada na dół. Ciśnienie zwiększa się, powstaje antycyklon. Przenosi się suche powietrze, a w stronę ziemi. Niebo jest jasne, pogoda jest bardzo ładna. Ziemia odsyła w przestrzeń kosmiczną część ciepła, jakim ogrzewa ją słonce. Ale zatrzymuje drugą część pod postacią niektórych gazów obecnych w atmosferze, na przykład dwutlenku węgla. Ale działalność człowieka wzmaga efekt cieplarniany. To ocieplenie powoduje topienie się pokrywy lodowej, a poziom wody w morzach wzrasta.

Formowanie szkła

9 września 2019

Piękne wyroby szklane, niepowtarzalne wzory powstają jako dzieło rąk ludzkich. To nie maszyna wytwarza przepiękne wazony czy zastawy ale człowiek . Po wytopieniu i wychłodzeniu masy szklanej pracownik nabiera pewną porcje tej masy na tak zwana piszczel. Piszczel ma kształt rurki. Pracownik dmucha w ta rurkę i dzięki temu z porcji szkła powstaje bańka. Trochę to przypomina znane przez każdego z nas robienie baniek mydlanych z ta różnicą, że na końcu rurki powstaje bańka szklana. W zależności od tego jak duża jest potrzebna ta bańka nabierane są po kolei następne porcje masy szklanej i wydmuchiwane jak poprzednie. Taka bańkę mistrz hutniczy umieszcza w formie. Teraz znowu jest do niej wdmuchiwane powietrze tak długo aż masa będzie wypełniała cała formę. Teraz nabierze już ostatecznego, zaprojektowanego przez plastyków kształtu. Teraz szkło pozostawia się do wystygnięcia. Aby stygło równomiernie cała forma jest obracana i chłodzona do chwili aż szkło będzie na tyle trwałe, że po wyjęciu z formy nie zmieni kształtu. I tak to własnie powstał przepiękny wazon.

© Środowisko i ludność